ชีวิตแค่โดนทำร้าย

posted on 25 Mar 2009 00:06 by kitsch-me-five

จริงๆ อยากวาดให้ดู แต่พอนึกว่าต้องลงมือวาด ต้องสแกน ต้อง save for web แล้วต้องอีกหลายต้อง จึงขอพร่ำแทนดีกว่า

เอาล่ะ ขอความร่วมมือทุกคนนึกหน้าเต้เป็นการ์ตูน มีมีดปักอยู่ที่หัว มีเส้นหดหู่สามเส้นที่หน้าผาก และมีแววตากลวงโบ๋ นั่นล่ะ สภาพของเต้หลังเจอเหตุการณ์เหล่านี้

เราล้วนถูกทำร้ายทั้งโดยตั้งใจและไม่ได้ตั้งใจ

แต่ฉันทำได้แค่ยอมรับสินะเนี่ย

1. ร้านก๋วยจั๊บแห่งฉัน

ตอนเด็ก เต้มีความทรงจำในสายลมฤดูร้อนที่งดงามมากอย่างหนึ่ง (จะเวอร์ไปไหน)

ซึ่งนั่นก็คือการไปเรียนว่ายน้ำที่ราชนาวีสโมสรย่านท่าช้าง

กลิ่นคลอรีน เด็กเจี๊ยวจ๊าว และหนุ่มๆ ที่สนามเทนนิสข้างๆ คือองค์ประกอบของภาพในวันนั้น

แต่สิ่งที่ความทรงจำยังคงโฟกัสชัดแจ๋ว คือร้านก๋วยจั๊บแม่ตุ๊แห่งท่าช้าง ซึ่งเต้ฝากท้องทุกครั้งหลังหิวโซจากสระ ร้านดำๆ เหมือนสีน้ำซุป พอกับคนที่เข้าออกร้านเยอะแยะเหมือนเต้าหู้ที่ป้าประโคมใส่ให้

เต้รักร้านนี้ กี่ปีกี่ปีก็แวะไปสม่ำเสมอ

แต่แล้ว ความเจ็บปวดก็เดินทางมาถึง

ร้านรีโนเวทใหม่ซะเก๋ไก๋ นีโอ วินเทจฟุ้งกระจายทั่วร้าน

ไม่เถียงสักแอะว่าไม่สวย เพราะทำดีจริงๆ

แต่ไม่รู้ทำไม ใจมันหาย

เอาร้านดำๆ ของหนูคืนมา

 

2. สตรีเพ็ญภาคแห่งฉัน

เต้เป็นโรคเดินดุ่มๆ เข้าซอยแปลกหน้ามาแต่ไหนแต่ไร และจะภาคภูมิใจหากพบว่าซอยที่มึนเข้าไป มีสิ่งที่น่าสนใจซ่อนอยู่

และในสามเสนซอยสามในระดับแยกย่อย เต้ได้พบกับบริษัทสตรีเพ็ญภาค คู่แข่งคนสำคัญของสตรีเบนโลที่ไม่มีโอกาสได้หน้าแอดเวอร์ทอเรียล จากกรณีมีนางเอกท้องตามธรรมชาติ

กำแพงสูงตระหง่านที่ชะเง้อมองเห็นตึกสูงใหญ่ และป้ายเก๋าๆ บอกชื่อโรงงานเพ็ญภาคทำเต้ปีติ

ตอนนั้นคิดว่า ฉันจะหาทางเข้าไปหลังกำแพงให้ได้

จนกระทั่ง คอนเทนต์ในอะเดย์พอจะเอื้อโอกาสให้เคาะประตู

เต้ก็มีโอกาสเดินดุ่มๆ กลับไปดูกำแพงอีกครั้ง

ความเจ็บปวดก็เดินทางมาถึงตรงเวลา

ประตูเปิดกว้างต้อนรับ เพียงแต่โรงงานเพ็ญภาคของฉันกลายเป็น PEN PARK GUEST HOUSE

ทรุด ค่ะ ทรุด

เกิดอาการหยุดหายใจ

3. เนื้อนางเลิ้งแห่งฉัน

อันนี้เด็ดสุด

หลังกลับมาเลียแผลใจเพ็ญภาคที่บ้าน เปิดตลาดสดสนามเป้าหวังจะได้เจอวัตถุดิบใหม่ๆ ให้พอกรี๊ดได้บ้าง

ดิฉันก็ได้พบกับ ช่วงทีน เถิน โค้กซ่า ท้าแต่งร้าน

จริงๆ เซ็งช่วงนี้มานาน เพราะการเดคอเรทร้านของพี่ ไม่ได้ใช้ไอเดียหรือโชว์ทักษะออกแบบใดๆ นอกจากเอาโค้ก โค้ก และโค้กไปแปะ

คือหนูก็พอเข้าใจวิธีการทำมาหากินของพี่นะ แต่แบบนี้มันง่ายไปหน่อยหนา

เอาล่ะ แต่เมื่อเป็นงานของพี่ พี่ก็ทำไป ไม่ก้าวก่ายกัน

แต่!

อยู่ดีๆ พี่ก็ล้ำเส้นหนู

พี่มาแตะต้องร้านก๋วยเตี๋ยวเนื้อนางเลิ้งของหนูได้ยังไง

ร้านเขาเก่าและเก๋าดีอยู่แล้ว ขอย้ำ ดีอยู่แล้ว

เปลี่ยนซะกลายเป็นร้านก๋วยเตี๋ยวสามัญหน้าปากซอย

เรื่องมันเจ็บปวดเกินไป

ใช่ซี้ ฉันมันไม่ใช่เจ้าของร้านนี่

(เริ่มงอแง)

นี่เราเกิดมาเพื่อทำร้ายกันจริงๆ สินะ

 

ป.ล. เต้หมดอาการยากกินก๋วยเตี๋ยวเนื้อวัฒนาร้านเด็ดแห่งซอยเอกมัย หลังจากพี่ทีน เถินมาปลดป้ายขาหมูอร่อยดี และจัวจิเช้า เย็นเจี๊ยบออก แล้วแปะลายแดงแรงโค้กแทน

ดาวบอกตรงๆ ดาวรับไม่ได้

 

 

 

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ได้อ่านร้านก๋วยจั๊บแห่งท่าช้างแล้ว แหม..ปลื้มใจจัง ไม่ใช่นักร้องก็มีแฟนคลับกะเค้าด้วย แต่ขอแสดงความเศร้ากับแฟนคลับด้วยนะจ๊ะ อะไรๆก็ต้องเปลี่ยนแปลงเนอะ พี่เห็นมาตั้งแต่เกิดเศร้ากว่าอีก ก็ต้องตัดใจ ไม่งั้นอาจต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้แฟนคลับที่โดนเพดานหล่นใส่เอาจริงไหม น่า..นะ..
มาทานบ่อยๆซิ เดี๋ยวก็รักเองแหละ

#12 By พี่อ๋อ ลูกแม่ตุ๊ (125.25.118.113) on 2009-06-19 19:48

ไม่เอาก้อย!!
(ตอบแบงค์)

#11 By jiranarong (124.121.119.141) on 2009-04-02 01:22

พิมพ์ผิด
ต้อง คณะ สินะ > <

#10 By แบง (58.8.117.240) on 2009-03-28 14:18

เคยแต่รู้สึกเหวอนิดหน่อยกับบางสิ่งที่เราคลุกคลีทุกวัน
เคยรู้สึกดีกับมันมาก แต่เมือผ่านไปอีกวันกลับรู้สึกว่าเฉย
บางคราวความรู้สึกเมื่อหายไปแล้วมันไม่สามารถกู้กลับมาได้่ไม่ว่าจะยกไปร้านแล้วจ้างพี่ช่างมาคุ้ยในฮาร์ดดิสก์ก็แล้ว จะพยายามเปิดซีดีหาก็แล้ว

แต่ก็ยังต้องอยู่กับความรู้สึกค้างค้างคาคา
เวลาที่เพื่อนถามว่า อ้าว เฮ้ย มึงชอบไอ้อันนี้ไม่ใช่เหรอ แล้วต้องบอกว่า อ๋อ กูไม่ชอบแล้ว ทั้งที่เมื่อก่อนยังกรี๊ดกร๊าดแต๋วแตกกับมันหนักหนา

โหดร้ายเกินไปถ้าสิ่งนั้นเป็นคนที่เคยอยู่ด้วยกัน
แล้วก็ดูแล้วว่าเราจะเป็นคนที่ไร้ความมั่นคงนิดหน่อย

นอกเรื่องไปละ

งั้นร้านวัฒนาพานิชนั้นเราควรจะเรียกร้องให้เขาเอาป้ายโค้กออก
แล้วเปลี่ยนมาเป็นเป๊ปซี่และสแปลชเวอร์ชั่นก้อยยิ้มกว้าง 3 คืบแทนต้อนรับขณะอะเดย์

ดีไหม open-mounthed smile

#9 By แบง (58.8.117.240) on 2009-03-28 14:17

555confused smile

#8 By oldme on 2009-03-26 17:31

โค้กได้โฆษณาสินค้า

ร้านก็ได้ออกทีวี แถมได้สีแดงเจ็บๆมาโดยไม่ต้องทาสีใหม่อีกด้วย

ดูจะเป็นผลประโยชน์ที่ไปกันได้ดีเลยนะคะ

เนอะ พี่เต้เนอะ

#7 By บ๊กชิล on 2009-03-25 22:44

#6 By I N N O C E N T ! ! ! on 2009-03-25 22:11

นั่นสิ

#5 By บัว (124.121.3.112) on 2009-03-25 12:26

อ้าว วัฒนาก็โดนแล้วเหรอ
ไม่ยักรู้

เกลียดช่วงนี่เหมือนกัน
ร้านเขาอยู่ดีๆ ก็ไปทำให้ไม่สวย เออ คนเรา

#4 By เผ่า (124.121.16.48) on 2009-03-25 11:11

เสียใจด้วยอย่างเป็นทางการกับแกอีกที
บางอย่างของทีนเถินฉันก็เกินจะรับไหว
เรื่องนี้ยอมรับว่ามันไม่สามารถเอามาคุยตลก
แบบร้านก่อนๆได้(เวอร์ไปมั๊ยนะ)





ปล.
"กลิ่นคลอรีน เด็กเจี๊ยวจ๊าว และหนุ่มๆ ที่สนามเทนนิสข้างๆ คือองค์ประกอบของภาพในวันนั้น"
นึกภาพแกเป็นฮิมาวาริน้องสาวชินจังยังไงไม่รู้

open-mounthed smile

#3 By jiranarong (124.121.105.15) on 2009-03-25 08:01

อา อารมร้านก๋วยจั๊บ เข้าใจดีเลยครับบ

สิ่งที่ผูกพันตั้งแต่เด็กหายไป กำลัง hurt อยู่พอดีเลยอ่า

บางสิ่งบางอย่าง ของเก่าๆก็ดีกว่าจริงๆด้วยนั่นแหละ

ทักทายนะครับ

ไน๊ ทู มีท ดีส บล็อก เยี่ยมเยียนกันได้คับ