kitsch-me

 หลังจากเลื่อนมาถึงแปดล้านครั้งและเกรงว่าถ้าเลื่อนต่อไปเรื่อยๆ จะเกิดผลกระทบ umbelra effect ได้
จึงทุบจานสี นัดแบบไม่ถามใครเมื่อวันอาทิตย์ที่ 7 มิถุนา
ระหว่างนั่งรถไป ใจก็ตุ๊มๆ ต่อมๆ ว่าจะมีใครมาไหมนะ
แต่พอไปถึงสวนสราญรมย์ตอนสิบโมงกว่า พบว่ามีหมี บี บ๊ก และพี่น้องมาย นั่งรออยู่แล้ว
เย่ ไม่ล่มแน่ๆ แล้วล่ะนะ
...

ทำตัวไม่ถูกกันอยู่พักหนึ่งว่าเอาไงดีหนา ก็ตกลงกันได้ว่าจะเริ่มบทเรียนที่หนึ่งด้วยการวาดเลย
เดินหาตึกวาดกัน แล้วไปจ่อมที่หน้าศาลเจ้าแม่ตะเคียนทอง
วาดไป ถอนหายใจไป อะไรจะยาก เยอะ และรายละเอียดแยะขนาดนี้
แต่ทุกคนก็สนุกสนานตั้งใจทำกันดี จนกระทั่ง ต๊ะ สีดำ แป้ง สีน้ำ กับแมค สีชอล์กตามมา
ลั้นลาถ่ายรูปร่วมกับผลงานอย่างขี้เห่อ  แล้วแปะแสตมป์เตรียมส่งหาตัวเอง (ช่างเป็นกิจกรรมที่ลั้นลาเหลือประมาณ)

จากนั้น ท้องก็เริ่มร้อง เลยตัดสินใจมุ่งหน้าสู่มิตรโกหย่วนกัน
ระหว่างทาง แวะ PS ดูภาพถ่ายสุดท้ายของอาว์ 'รงค์ และภาพถ่ายฝีมือช่างภาพโบราณศรัทธาในแสงแดดของอาว์ 'รงค์เอง
เอื่อยเฉื่อยไปจนถึงหน้าร้านโกหย่วน ก็ได้พบกับอาถรรพณ์ทริปเดย์โพเอ็ทส์

วันเสาร์-อาทิตย์ ร้านเปิดสี่โมงเย็นจ้ะ
เอิ่บ...

อดเป็นมิตรกับโกหย่วน แต่เราก็ไม่ มีท้อ มุ่งหน้าสู่ร้านเขียงสูง (ชื่อจริงๆ ไม่ได้สนใจ) ในซอยมหรรณพ
(ขอเล่าตำนานจากจักรพันธุ์หน่อย ร้านเขียงสูงนี้ขายข้าวหมูแดง หมูกรอบ ที่โชว์เก๋าด้วยเขียงที่ถูกสับจนสึกลงเรื่อยๆ อีกด้านของเขียงที่ไม่ถูกอีโต้ เลยดูสูงสง่าในบัดดล)
แดดร้อนเปรี้ยง ตัวเหนียวเหงื่อ แต่เราสั่ง ต้มยำไข่ปลาร้อนจี๋ บวกกับไส้พะโล้ เกี้ยมฉ่ายผัดกะเพาะหมู หมูแดง หมูกรอบรวม คะน้าหมูกรอบ และปลาผัดคื่นช่าย แกล้มข้าวสวยอุ่นทิพย์
ขอโทษที่ต้องขี้อวด
แบบว่ามันอร่อยทุกอย่างจริงๆ
ขอดน้ำแกงต้มยำหมดถ้วยด้วยสายตาอาวรณ์แบบไม่อยากให้หมดไป
มันหาได้ง่ายๆ ที่ไหนกันเล่า!

เกือบลืมว่ามาทริปวาดสีน้ำตึกเก่ากัน กลับมาหาที่ทางว่ายสีน้ำกันต่อดีกว่า
แม้จะชอบโค้งตึกกลมกลึงที่เสาชิงช้ามาก แต่แดดร้อนเปรี้ยงตอนบ่ายทำให้ต้องถอยทัพ
มุ่งหน้าสู่สวนรมณียนาถ หรือสวนคุกเก่านั่นเอง
หามุมวาดกำแพงคุกซะหวานแหวว  ไร้ความขมุกขมัวแบบคุกไปหมดสิ้น
โดยเฉพาะภาพของแป้งและบี ที่กลายเป็นหมู่บ้านแสนสุขในโพรวองซ์และโรงเรียนร่าเริงตามลำดับ

(ส่วนของเต้ เป็นโดมธรรมศาสตร์ไปได้ยังไงกันนะ)

และแล้ว หม่าม้าบีก็มารับไปเที่ยวงาน ณ เมืองทอง บีจึงจำลาจากทริปไป
ส่วนเจ็ดชีวิตที่เหลือก็รอนแรมไปถล่มร้าน นิราศบางกอก
สั่งกาแฟ จิบแอร์เย็นฉ่ำ และทำบรรยากาศเก๋ชิลของเขาเสียหายตามสไตล์เรา
ในส่วนนี้ ไอติมชานมดีใช้ได้

ยังไม่จบง่ายๆ
เรารอนแรมสู่ ร้านหนังสือเดินทาง และถล่มบรรยากาศร้านเขากันอีกครั้ง
(แม้ว่านี่จะเป็นสถิติทำตัวเงียบที่สุดเท่าที่แก๊งเราจะทำได้แล้วก็ตาม)
ชอปปิ้งหนังสือกันพักเล็กๆ เราก็เรื่อยเจื้อยกันมาจนถึงสวนสันติชัยปราการด้วยอาการเหนื่อยอ่อน
แม้จะมีความหิว (อีกแล้วเรอะ!) แต่เราก็กัดฟันสู้ทนวาดโค้งตึกพระอาทิตย์กันจนสำเร็จ
และมีผลงานเละๆ กันทั่วหน้า

ก็ถึงเวลาที่ทุกคนรอคอย
พิซซ่าลันตา!!!
สั่งแบบไม่ลืมหูลืมตา แต่ทุกอย่างก็ยังหายวับไปกับตาด้วยความรวดเร็ว
ปิดทริปเวลา 2 ทุ่มครึ่ง ได้ภาพสีน้ำ 3 สถาน และความสุขแสนอิ่มหนำละลายในปากตลอดเวลา
ขออวดอีกครั้งค่ะว่า มันดีจริงๆ
55+

ป.ล. ภาพถ่ายแบบ every shot แบบสื่อมวลชน ติดตามได้จาก multiply ของหมี บ.บี บ๊ก และผู้ร่วมทริปรายอื่นแทนนะ